شمارهٔ ۳۴

ادامه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن

1. شمارهٔ ۳۶با دل گفتم بسی زیان میبینم
2. شمارهٔ ۳۷از گریهٔ خود بسی نکویی دارم
3. شمارهٔ ۳۸شبرنگ خطت که رام افسونم بود
4. شمارهٔ ۳۹از رشک تو، کاغذین کنم پیراهن
5. شمارهٔ ۴۰چون هر مویم نوحه گر آید بی تو
6. شمارهٔ ۴۱دل را که شد از یک نظر دیده خراب
7. شمارهٔ ۴۲اول دل من، عشق رخت در جان داشت
8. شمارهٔ ۴۳گر دل نه چنین عاشق شیدا بودی