پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن

  1. شمارهٔ ۳۴چون ایندل غم کشم وطن در خون دید
  2. شمارهٔ ۳۵روزی که دل شکسته پیش تو کشم
  3. شمارهٔ ۳۶با دل گفتم بسی زیان میبینم
  4. شمارهٔ ۳۷از گریهٔ خود بسی نکویی دارم
  5. شمارهٔ ۳۸شبرنگ خطت که رام افسونم بود
  6. شمارهٔ ۳۹از رشک تو، کاغذین کنم پیراهن
  7. شمارهٔ ۴۰چون هر مویم نوحه گر آید بی تو
  8. شمارهٔ ۴۱دل را که شد از یک نظر دیده خراب
همه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.