شمارهٔ ۲۹

ادامه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن

1. شمارهٔ ۳۱بس سیل که خاست هر نفس چشمم را
2. شمارهٔ ۳۲زان روی که در روی تو چشمم نگریست
3. شمارهٔ ۳۳آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند
4. شمارهٔ ۳۴چون ایندل غم کشم وطن در خون دید
5. شمارهٔ ۳۵روزی که دل شکسته پیش تو کشم
6. شمارهٔ ۳۶با دل گفتم بسی زیان میبینم
7. شمارهٔ ۳۷از گریهٔ خود بسی نکویی دارم
8. شمارهٔ ۳۸شبرنگ خطت که رام افسونم بود