شمارهٔ ۲۷

ادامه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن

1. شمارهٔ ۲۹چون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شد
2. شمارهٔ ۳۰تا کی ز تو روی بر زمین باید داشت
3. شمارهٔ ۳۱بس سیل که خاست هر نفس چشمم را
4. شمارهٔ ۳۲زان روی که در روی تو چشمم نگریست
5. شمارهٔ ۳۳آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند
6. شمارهٔ ۳۴چون ایندل غم کشم وطن در خون دید
7. شمارهٔ ۳۵روزی که دل شکسته پیش تو کشم
8. شمارهٔ ۳۶با دل گفتم بسی زیان میبینم