شمارهٔ ۲۷

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۲۹بس عمر عزیز ای دل مسکین که گذشت
2. شمارهٔ ۳۰دردا که جفای چرخ پیوسته بماند
3. شمارهٔ ۳۱ای دل دانی که کار دنیا گذریست
4. شمارهٔ ۳۲هر ذره که در وادی و در کهساریست
5. شمارهٔ ۳۳اجزاء زمین تن خردمندان است
6. شمارهٔ ۳۴هر خاک که در جهان کسی فرسوده است
7. شمارهٔ ۳۵لاله ز رخی چو ماه میبینم من
8. شمارهٔ ۳۶پیش از من و تو پیر و جوانی بودست