شمارهٔ ۳۶

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۳۸هر کوزه که بیخود به دهان باز نهم
2. شمارهٔ ۳۹بر بستر خاک خفتگان میبینم
3. شمارهٔ ۴۰هر سبزه و گل که از زمین بیرون رُست
4. شمارهٔ ۴۱بر فرق تو هر حادثه تیغی دگرست
5. شمارهٔ ۴۲ای اهل قبور! خاک گشتید و غبار
6. شمارهٔ ۴۳از مرگ، چو آب روی دلخواهم شد