شمارهٔ ۳۰

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۳۲هر ذره که در وادی و در کهساریست
2. شمارهٔ ۳۳اجزاء زمین تن خردمندان است
3. شمارهٔ ۳۴هر خاک که در جهان کسی فرسوده است
4. شمارهٔ ۳۵لاله ز رخی چو ماه میبینم من
5. شمارهٔ ۳۶پیش از من و تو پیر و جوانی بودست
6. شمارهٔ ۳۷دی خاک همی نمود با من تندی
7. شمارهٔ ۳۸هر کوزه که بیخود به دهان باز نهم
8. شمارهٔ ۳۹بر بستر خاک خفتگان میبینم