شمارهٔ ۲۹

ادامه‌ی باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

1. شمارهٔ ۳۱ای دل دانی که کار دنیا گذریست
2. شمارهٔ ۳۲هر ذره که در وادی و در کهساریست
3. شمارهٔ ۳۳اجزاء زمین تن خردمندان است
4. شمارهٔ ۳۴هر خاک که در جهان کسی فرسوده است
5. شمارهٔ ۳۵لاله ز رخی چو ماه میبینم من
6. شمارهٔ ۳۶پیش از من و تو پیر و جوانی بودست
7. شمارهٔ ۳۷دی خاک همی نمود با من تندی
8. شمارهٔ ۳۸هر کوزه که بیخود به دهان باز نهم