شمارهٔ ۸

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

1. شمارهٔ ۱۰عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم
2. شمارهٔ ۱۱دیرست که جان خویشتن میسوزم
3. شمارهٔ ۱۲گاهی ز غم نفس وخرد میگریم
4. شمارهٔ ۱۳زان میترسم که در بلام اندازند
5. شمارهٔ ۱۴تن کیست که سرنگون همی باید کرد
6. شمارهٔ ۱۵گفتم شب و روز از پی این کار شوم
7. شمارهٔ ۱۶چون نیست طریقی که به مقصود رسم
8. شمارهٔ ۱۷تا کی باشم گرد جهان در تک و تاز