پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

  1. شمارهٔ ۱۳زان میترسم که در بلام اندازند
  2. شمارهٔ ۱۴تن کیست که سرنگون همی باید کرد
  3. شمارهٔ ۱۵گفتم شب و روز از پی این کار شوم
  4. شمارهٔ ۱۶چون نیست طریقی که به مقصود رسم
  5. شمارهٔ ۱۷تا کی باشم گرد جهان در تک و تاز
  6. شمارهٔ ۱۸در هر دو جهان یک‌تنه‌ای می‌جویم
  7. شمارهٔ ۱۹جان رفت و ندید محرمی در همه عمر
  8. شمارهٔ ۲۰از مال جهان جز جگری ریشم نیست
همه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.