پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

  1. شمارهٔ ۱۹جان رفت و ندید محرمی در همه عمر
  2. شمارهٔ ۲۰از مال جهان جز جگری ریشم نیست
  3. شمارهٔ ۲۱اشکم پس و پیش منزلم بگرفتهست
  4. شمارهٔ ۲۲تا کی بینم به هر دمی تیماری
  5. شمارهٔ ۲۳نه از تن خود به هیچ خشنودم من
  6. شمارهٔ ۲۴ای تن ز زمانه سر نگون مینشوی
  7. شمارهٔ ۲۵چون نیست سری این غم بیپایان را
  8. شمارهٔ ۲۶چون من بگذشتهام بجان زین دو سرا
همه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.