شمارهٔ ۲۲

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

1. شمارهٔ ۲۴ای تن ز زمانه سر نگون مینشوی
2. شمارهٔ ۲۵چون نیست سری این غم بیپایان را
3. شمارهٔ ۲۶چون من بگذشتهام بجان زین دو سرا
4. شمارهٔ ۲۷امروز منم خسته ازین بحر فضول
5. شمارهٔ ۲۸آن مرغ که بود از می معنی مست
6. شمارهٔ ۲۹جانا چو به نیستی فتادم برهم
7. شمارهٔ ۳۰گه گم شدهٔ هزار کارم داری
8. شمارهٔ ۳۱جز غوّاصی هوس ندارم چکنم