شمارهٔ ۹

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

1. شمارهٔ ۱۱دیرست که جان خویشتن میسوزم
2. شمارهٔ ۱۲گاهی ز غم نفس وخرد میگریم
3. شمارهٔ ۱۳زان میترسم که در بلام اندازند
4. شمارهٔ ۱۴تن کیست که سرنگون همی باید کرد
5. شمارهٔ ۱۵گفتم شب و روز از پی این کار شوم
6. شمارهٔ ۱۶چون نیست طریقی که به مقصود رسم
7. شمارهٔ ۱۷تا کی باشم گرد جهان در تک و تاز
8. شمارهٔ ۱۸در هر دو جهان یک‌تنه‌ای می‌جویم