پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۶

بر در حق هر که کار و بار ندارد

نزد حق او هیچ اعتبار ندارد

جان به تماشای گلشن در حق بر

خوش بود آن گلشنی که خار ندارد

مست خراب شراب شوق خدا شو

زانکه شراب خدا خمار ندارد

خدمت حق کن به هر مقام که باشی

خدمت مخلوق افتخار ندارد

تا بتند عنکبوت بر در هر غار

پردهٔ عصمت که پود و تار ندارد

ساختن پرده آنچنان ز که آموخت

از در آنکس که پرده‌دار ندارد

تا دل عطار در دو کون فروشد

از پی آن بارِ بار ، بار ندارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۸۸دلی کز عشق جانان جان ندارد
  2. غزل شمارهٔ ۱۸۹اگر درمان کنم امکان ندارد
  3. غزل شمارهٔ ۱۹۰بار دگر پیر ما رخت به خمار برد
  4. غزل شمارهٔ ۱۹۱آتش عشق آب کارم برد
  5. غزل شمارهٔ ۱۹۲عشق تو به سینه تاختن برد
  6. غزل شمارهٔ ۱۹۳نام وصلش به زبان نتوان برد
  7. غزل شمارهٔ ۱۹۴درد من از عشق تو درمان نبرد
  8. غزل شمارهٔ ۱۹۵هرچه نشان کنی تویی، راه نشان نمی‌برد
همه‌ی غزلیات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.