پرش به محتوای اصلی
عسجدی عسجدی

اشعار باقیمانده

شمارهٔ ۴۴ - وله

به یکی تیر همی فاش کند راز حصار

ور بر او کرده همی قیر بود رازیجر

بیکی تیر همی فاش کند راز حصار

ور بروه کرده بود قیر به جای گل راز

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۴۶ - رباعیچون شاه بگیرد بکف اندر شمشیر
  2. شمارهٔ ۴۷ - چکامه ای شیوا در صنعت تکریرباران قطره قطره همی بارم ابروار
  3. شمارهٔ ۴۸ - در ثنای ممدوحنبود با او هرگز مرا، مراد دو چیز
  4. شمارهٔ ۴۹ - چشم نیازاگر چه دیده افعی بخاصیت بجهد
  5. شمارهٔ ۵۰ - رباعیسبحان اله درین جوانی و هوس
  6. شمارهٔ ۵۱ - شکوائیهبدان رسید که بر ما بزنده بودن ما
  7. شمارهٔ ۵۲ - از قطعه ایهمان که بودی ازین پیش شاد گونه من
  8. شمارهٔ ۵۳ - از قطعه ایای گرفته کاغ کاغ از خشم ما همچون کلاغ
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.