انوری
شمارهٔ ۴۶۵
صبر کن تا زمانه خو نشوی
پیشه کن گاه گاه نیکیکی
نرد عمر تو خوش زمانه ببرد
ندبی زو و از تو سیکیکی
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۴۶۷ - شراب خواهدای کریمی که جرم هفت اختر
- شمارهٔ ۴۶۸ - در تقاضاخداوندا حریفان آمدستند
- شمارهٔ ۴۶۹ - در ناخن گرفتن صاحبسحرگاهی به نزد خواجه رفتم
- شمارهٔ ۴۷۰ - قسمت در توبه و انابهبه خدایی که بازگشت بدوست
- شمارهٔ ۴۷۱ - شکایت از زمانهگر نیستی زمانه به جنگ و نبرد خلق
- شمارهٔ ۴۷۲ - در هجو سیف‌الدین نامی گفتهتو ای سیف زنگ اجل چون نگیری
- شمارهٔ ۴۷۳ - نصیحتچون ترا روزگار داد به داد
- شمارهٔ ۴۷۴ - معماای رای ملک شه معظم
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.