انوری
شمارهٔ ۱۸۵
به خدایی که بی‌شناس مقیم
دردل و دیده آتشم باشد
مرگ هر چند خوش نباشد لیک
بی رخ دوستان خوشم باشد
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۸۷ - در حبس مجدالدین ابوالحسنمدت عالم به آخر می‌رسد بی‌هیچ شک
- شمارهٔ ۱۸۸دعاگو اسبکی دارد که هر روز
- شمارهٔ ۱۸۹خداوندا رهی را شاهدی هست
- شمارهٔ ۱۹۰ - در طلب احسانگفتم چو لطف بار خدایم قبول کرد
- شمارهٔ ۱۹۱ - در طلب کاغذ گویدای خداوندی که درمعراج قدر و منزلت
- شمارهٔ ۱۹۲ - در علو همت خود گویدمن واین نفس که با قحبهٔ رعنای جهان
- شمارهٔ ۱۹۳ - قاضی حمیدالدین از انوری سوئال کنداوحدالدین که در سؤال و جواب
- شمارهٔ ۱۹۴ - انوری در جواب قاضی گویدافتخار جهان حمیدالدین
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.