شمارهٔ ۲۱۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۱۹زان گرد گنه بذیل عشاق رسد
2. شمارهٔ ۲۲۰بس دور مشو که عمر بس بیتو مباد
3. شمارهٔ ۲۲۱گر عشق بنای جان ز بنیاد برد
4. شمارهٔ ۲۲۲خوش آنکه دمی زمانه یارم باشد
5. شمارهٔ ۲۲۳تا خنده زنان لبت به بستان آمد
6. شمارهٔ ۲۲۴تا کی ستمت بر دل نا شاد رسد
7. شمارهٔ ۲۲۵هر کس که به دقن بدندان نگزید
8. شمارهٔ ۲۲۶ایساقی جان که جای فدای تو بود