فهرست اشعار
- بخش ۱ - دوازده امام آب حیوان خوش بود و ان لعل لب زان خوشترست
- بخش ۲ - آدم بدل طبیب چو دستی نهاد شیون خاست
- بخش ۳ - آتشی دلم دور از تو هر شمعی که افروخت
- بخش ۴ - ایاز گر انا الحق ندهم دست چرا ایدل و جان
- بخش ۵ - اسعد آنکه خلقی از غمش سرگشته روز و شب شدند
- بخش ۶ - الله وردی یار عاشق کشته لیکن کشته در خاک مزار
- بخش ۷ - اگهی در سر میدان جانبازان خود بهر خدای
- بخش ۸ - اصیل ساقیا بشکند صراحی تن
- بخش ۹ - افصح نشان خدنگ از رهی باز جست
- بخش ۱۰ - اختیار بسکه پرشد سینه ز تیر ترک مست
- بخش ۱۱ - انس قلب روی اندوده نستانند در بازار حشر
- بخش ۱۲ - بابر نابرده رنج گنج میسر نمیشود
- بخش ۱۳ - ثابت در قافله که نقد نام همه است
- بخش ۱۴ - بهاء میر دو دلبرید تو مهر چرخ لایق هم
- بخش ۱۵ - پیری بیزلف از شست بتان دلها پریشان دیده ام
- بخش ۱۶ - بها گرچه در دل سر جنگست بتان را همه دم
- بخش ۱۷ - بلال چو پیراهن ز شوق آن نوگل من
- بخش ۱۸ - تاج چشمم که بود از اشک درجی از لیالی
- بخش ۱۹ - پیری هرگز نکند فلک بکس پروایی
- بخش ۲۰ - پهلوان عاشق که مراد خویش جوید مادام
- بخش ۲۱ - پیر برداشت ساقی ما شرم از میان و منهم
- بخش ۲۲ - جنید اگر نه در پی نردند آن دو نرگس مست
- بخش ۲۳ - جمشید دل گرچه مفلس است بسی گوهر مراد
- بخش ۲۴ - حالی نشد از آه و ناله احباب
- بخش ۲۵ - حمید گل شکفت و کوه و صحرا سبز و خرم گشت هم
- بخش ۲۶ - حاجب تیغ جور مدعی زخمی مرا بر دل رساند
- بخش ۲۷ - حیدر تن که بیمار تو شد بر سرکه باشد یاورش
- بخش ۲۸ - حسام کاش خجسته دل دهد جرعه لعل خویش وی
- بخش ۲۹ - حسام تیر مژگان تو بی زهرست زهر آلود نیست
- بخش ۳۰ - حمزه جهانی دل کباب از غم که آن گل ز آه مستانش
- بخش ۳۱ - حسام نقل سر شراب ندارد دل کباب
- بخش ۳۲ - حسینی براه دل ایجان من نگروی
- بخش ۳۳ - خرم گرخم زلفش درآرد سر بدل همدم شود
- بخش ۳۴ - ذهبی رود چون قطره های ژاله اشک از چشم نمدیده
- بخش ۳۵ - رفیع گوشه برقع بر آن خورشید رخ داغ دلست
- بخش ۳۶ - زیرک ترک خورشیدی که شاه ملک نیکویی بود
- بخش ۳۷ - سیفی نسیم صبح میخواهم که شاخ گل بجنباند
- بخش ۳۸ - سهراب مه شهره بحسن و چون تو خوش نه
- بخش ۳۹ - شاه ملا خاکروبان درت را هوس کعبه خطاست
- بخش ۴۰ - زین بصید دل کمند ره شد آنکاه کل بهر گامی
- بخش ۴۱ - سهراب شب هجرست و ما آشفته ایم از زلف او ایدل
- بخش ۴۲ - سعد و سعید اهلی چه خوش آنعید که او سوی تو بشتافت
- بخش ۴۳ - شاپور نمک در آب حیوان زان لبت از خنده اندازد
- بخش ۴۴ - شمس گمان نیست بعد از کمند تو رستن
- بخش ۴۵ - شیخ امین خورشید من برقع کشد تا روی چو مه بینمش
- بخش ۴۶ - شیخ زین مشتاق تو ای نگار مفلس گردید
- بخش ۴۷ - عفیف ای دور گشته عافیتم از دهان تو
- بخش ۴۸ - عبدالله نه که بیخون جگر راحت دل دیده نیافت
- بخش ۴۹ - غریب چو چشم از مژه پرویز نی است لؤلؤ بیز
- بخش ۵۰ - غنی یکدم آسوده ز کشتن دل قصاب نبود
- بخش ۵۱ - قطب الدین قطره با سیل دو بینی به محل صمدیت
- بخش ۵۲ - کاکا جهان تنها گرفت از خلق خوش یار
- بخش ۵۳ - کریم مراد کرام کریم و مرید مراد
- بخش ۵۴ - قلی گفته دیوانه باشد خنده و در دل چرا
- بخش ۵۵ - منصور برنگین خاتم جانست نام آن صنم
- بخش ۵۶ - مرشد هر که از اهل یقین از جام حیدر گشت مست
- بخش ۵۷ - مسکر گر نسیم از طره سنبل بیفشاند غبار
- بخش ۵۸ - محمود آن دهانم برده است از یاد و باز آرد به یاد
- بخش ۵۹ - میر شیخ علی ز درد درد تو بسیار خون دل خوردم
- بخش ۶۰ - میرعطا ای کرده نهان در لب در بار گهر
متن اشعار به نقل از گنجور.