بخش ۴۳ - شاپور

ادامه‌ی معمیات

1. بخش ۴۵ - شیخ امینخورشید من برقع کشد تا روی چو مه بینمش
2. بخش ۴۶ - شیخ زینمشتاق تو ای نگار مفلس گردید
3. بخش ۴۷ - عفیفای دور گشته عافیتم از دهان تو
4. بخش ۴۸ - عبداللهنه که بیخون جگر راحت دل دیده نیافت
5. بخش ۴۹ - غریبچو چشم از مژه پرویز نی است لؤلؤ بیز
6. بخش ۵۰ - غنییکدم آسوده ز کشتن دل قصاب نبود
7. بخش ۵۱ - قطب الدینقطره با سیل دو بینی به محل صمدیت
8. بخش ۵۲ - کاکاجهان تنها گرفت از خلق خوش یار