پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

معمیات

بخش ۴۲ - سعد و سعید

اهلی چه خوش آنعید که او سوی تو بشتافت

بس عید بیابی کم از آن لیک توان یافت

ادامه‌ی معمیات

  1. بخش ۴۴ - شمسگمان نیست بعد از کمند تو رستن
  2. بخش ۴۵ - شیخ امینخورشید من برقع کشد تا روی چو مه بینمش
  3. بخش ۴۶ - شیخ زینمشتاق تو ای نگار مفلس گردید
  4. بخش ۴۷ - عفیفای دور گشته عافیتم از دهان تو
  5. بخش ۴۸ - عبداللهنه که بیخون جگر راحت دل دیده نیافت
  6. بخش ۴۹ - غریبچو چشم از مژه پرویز نی است لؤلؤ بیز
  7. بخش ۵۰ - غنییکدم آسوده ز کشتن دل قصاب نبود
  8. بخش ۵۱ - قطب الدینقطره با سیل دو بینی به محل صمدیت
همه‌ی معمیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.