پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

معمیات

بخش ۴۸ - عبدالله

نه که بیخون جگر راحت دل دیده نیافت

تا دلم خار نخورد آبله پا نشکافت

ادامه‌ی معمیات

  1. بخش ۵۰ - غنییکدم آسوده ز کشتن دل قصاب نبود
  2. بخش ۵۱ - قطب الدینقطره با سیل دو بینی به محل صمدیت
  3. بخش ۵۲ - کاکاجهان تنها گرفت از خلق خوش یار
  4. بخش ۵۳ - کریم مرادکرام کریم و مرید مراد
  5. بخش ۵۴ - قلیگفته دیوانه باشد خنده و در دل چرا
  6. بخش ۵۵ - منصوربرنگین خاتم جانست نام آن صنم
  7. بخش ۵۶ - مرشدهر که از اهل یقین از جام حیدر گشت مست
  8. بخش ۵۷ - مسکرگر نسیم از طره سنبل بیفشاند غبار
همه‌ی معمیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.