پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

معمیات

بخش ۲۰ - پهلوان

عاشق که مراد خویش جوید مادام

هرگز نرسد ز وصل دلدار بکام

پروانه که سوخت جان خویش از پی وصل

آنسوخته را شه مه اقبال تمام

ادامه‌ی معمیات

  1. بخش ۲۲ - جنیداگر نه در پی نردند آن دو نرگس مست
  2. بخش ۲۳ - جمشیددل گرچه مفلس است بسی گوهر مراد
  3. بخش ۲۴ - حالینشد از آه و ناله احباب
  4. بخش ۲۵ - حمیدگل شکفت و کوه و صحرا سبز و خرم گشت هم
  5. بخش ۲۶ - حاجبتیغ جور مدعی زخمی مرا بر دل رساند
  6. بخش ۲۷ - حیدرتن که بیمار تو شد بر سرکه باشد یاورش
  7. بخش ۲۸ - حسامکاش خجسته دل دهد جرعه لعل خویش وی
  8. بخش ۲۹ - حسامتیر مژگان تو بی زهرست زهر آلود نیست
همه‌ی معمیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.