پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸۳

با قد چون نیشکر آن سبز شیرین بنگرید

طوطی آن خط سبز و لعل رنگین بنگرید

نرگسش بیمار و بر بالینش ابروی سیه

خفتن بیمار و آن ریحان بالین بنگرید

آهوی چشم خوشش مردم به یک دیدن کُشد

دیدن مردم کش آن آهوی چین بنگرید

حسن او را جلوه دیگر بود در چشم من

آن جهان حسن ازین چشم جهان بین بنگرید

گفتم از گل خوشتری گفتا تو هم بلبل شدی

شوخی آن شاخ گل زین وصف و تحسین بنگرید

مرگ جستیم از حق، آمین گفت و جان را پاره کرد

ما دعا گفتیم و جانبخشی آمین بنگرید

اشک اهلی با رخ او بسته عقد دوستی

دوستان با خرمن مه عقد پروین بنگرید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸۵چند آن می لب عاشق مخمور ببیند
  2. شمارهٔ ۷۸۶خیال آن لب می جان ناتوان سوزد
  3. شمارهٔ ۷۸۷آن سرو اگر از چشم من در چشم دشمن می‌شود
  4. شمارهٔ ۷۸۸گذر ز حسن خوش این بت پرست پیر ندارد
  5. شمارهٔ ۷۸۹دل خورد غم که چرا مرده صفت خاک شود
  6. شمارهٔ ۷۹۰گر من از درد تو مردم هرگزت دردی مباد
  7. شمارهٔ ۷۹۱کیست کو خاک ز بیداد تو بر سر نکند
  8. شمارهٔ ۷۹۲بتر ز محنت هجر ای پسر چه خواهد بود
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.