پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۵۵

سرو قدان که دل از عاشق محتاج برند

یوسف از چاه برآرند و بمعراج برند

گلرخانی که برند از دل ما صبر و قرار

جان بی صبر مرا همره خود کاج برند

صبر و هوش و دل و دین رفت همین حالی ماند

که بیک عشوه مستانه بتاراج برند

دیده کز هجر کمان ابروی خود گشت سپید

کی بود کز پی تیرش سوی آماج برند

مرد منصوبه شطرنج جهان اهلی نیست

کاین حریفان دغل دست ز لیلاج برند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵۷بکوی دوست که از ما پیام خواهد برد؟
  2. شمارهٔ ۷۵۸جایی که فلک پیش بتان پشت دوتا کرد
  3. شمارهٔ ۷۵۹به مهر او اثرم جز دریغ و درد نماند
  4. شمارهٔ ۷۶۰در جان و دل بیک نگه آن شوخ راه کرد
  5. شمارهٔ ۷۶۱رخ تو داغ کهن تازه از ملاحت کرد
  6. شمارهٔ ۷۶۲سبز لیلی وش من آنکه مرا مجنون کرد
  7. شمارهٔ ۷۶۳دی که آن کان نمک خنده بر این مجنون کرد
  8. شمارهٔ ۷۶۴عاشقان گردم گرم از دل غمناک زنند
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.