پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۳۶

بپای آل علی هر که روی زاری سود

ز دستبرد حوادث در این جهان آسود

بگیر دامن احفاد مرتضی کاین قوم

ز آفریده فرازند و از خدای فرود

سرشته در کف ایشان بقدرت ازلی

خمیر هستی و گل مهره سپهر کبود

بباز در رهشان جان و عمر باقی گیر

که این معامله یک بر هزار بخشد سود

بکار در دل خود تخم مهرشان شب و روز

عزیز من که کسی غیر کشت خود ندرود

بروی فرخشان باد جاودان جاوید

ز ما سلام و تحیت ز کردگار درود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸ - در نکوهش رشوهامجدی در رشوه خوردن اهل جد شد
  2. شمارهٔ ۳۹به زیر سایه شاهی که مهر از پرتوش زاید
  3. شمارهٔ ۴۰رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند
  4. شمارهٔ ۴۱دلبرا عیدت خوش و فرخنده باد
  5. شمارهٔ ۴۲درین چمن که هوار و به اهتراز آورد
  6. شمارهٔ ۴۳ - موشح بنام بدرالدوله سلطان بیگمبوسه شیرین اگر زان لعلم ارزانی شود
  7. شمارهٔ ۴۴از خاک ری در گوش جان آواز اقدس می‌رسد
  8. شمارهٔ ۴۵ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.