پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۳۹

به زیر سایه شاهی که مهر از پرتوش زاید

ولی حق که بر خورشید رخت از نور بخشاید

امیرالملک فرخ فر حبیب الله خان خواهد

به جشن عیش خود فرق از فرح بر فرقدان ساید

تمنا دارم از آن شمس طالع کز ره شفقت

ز نور چهر روشن بزم یاران را بیاراید

سوی دروازه دولاب و کوچه مسجد سنگی

در قایمقامی باغ را با شوق بگشاید

سرای نمره دو جنب یخچال صغیران را

بپرسد و اندر آنجا از در رحمت درون آید

به دل با دوستان جوشد به لب شهد و شکر نوشد

حدیث نغز بنیوشد غذایی نوش فرماید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۱دلبرا عیدت خوش و فرخنده باد
  2. شمارهٔ ۴۲درین چمن که هوار و به اهتراز آورد
  3. شمارهٔ ۴۳ - موشح بنام بدرالدوله سلطان بیگمبوسه شیرین اگر زان لعلم ارزانی شود
  4. شمارهٔ ۴۴از خاک ری در گوش جان آواز اقدس می‌رسد
  5. شمارهٔ ۴۵ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد
  6. شمارهٔ ۴۶باد نوروزی به بستان مشک و کافور آورد
  7. شمارهٔ ۴۷پرده یکسو شد و معشوقه پدیدار آمد
  8. شمارهٔ ۴۸ - تضمین غزل خواجه شیرازچو مجلس وکلا را ملک مؤسس شد
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.