پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

غزلیات

شمارهٔ ۴۰

رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند

خار ما خوردیم و ایشان گُل به دست آورده‌اند

نی غلط گفتم که آن دزدان بی‌ناموس و ننگ

خون دل‌ها خورده، آرام دل ما برده‌اند

طالبان عدل و قانون را ز مرگ اندیشه نیست

از برای آنکه آب زندگانی خورده‌اند

هرکه در جرگ فداکاران نیاید در شمار

عارفانش در حساب عاقلان نشمرده‌اند

زنده‌دل قومی که اندر مجلس ما شمع‌وار

ز آتش دل سر فدا کردند و پا افشرده‌اند

حضرت اشرف سپهدار آنکه از یاسای او

عدل‌جویان جان گرفته بدسگالان مرده‌اند

هست مشروطه بدو پاینده، ایران زو به پای

زین سبب دزدان آزادی از او افسرده‌اند

جان فدای همت رندان آزادی طلب

که به یک جنبش خران را زیر بار آورده‌اند

بودی از روز ازل مشروطه‌خواه و صلح‌جوی

فتنه‌جویان خاطرت را زین جهت آزرده‌اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۲درین چمن که هوار و به اهتراز آورد
  2. شمارهٔ ۴۳ - موشح بنام بدرالدوله سلطان بیگمبوسه شیرین اگر زان لعلم ارزانی شود
  3. شمارهٔ ۴۴از خاک ری در گوش جان آواز اقدس می‌رسد
  4. شمارهٔ ۴۵ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد
  5. شمارهٔ ۴۶باد نوروزی به بستان مشک و کافور آورد
  6. شمارهٔ ۴۷پرده یکسو شد و معشوقه پدیدار آمد
  7. شمارهٔ ۴۸ - تضمین غزل خواجه شیرازچو مجلس وکلا را ملک مؤسس شد
  8. شمارهٔ ۴۹مژده ای دل که ز ره قافله داد آمد
همه‌ی غزلیات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.