عباس کیارستمی، کارگردان، شاعر و عکاس، با فیلم «طعم گیلاس» نخل طلای جشنواره‌ی کن را در ۱۹۹۷ برد؛ نخستین و تاکنون تنها نخل طلای سینمای ایران. سینمای ساده و شاعرانه‌ی او بر نسلی از فیلم‌سازان جهان اثر گذاشت.
شجره‌نامه
از کانون تا جهان
کیارستمی نقاشی خواند و در تبلیغات و گرافیک کار کرد. در ۱۳۴۸ بخش سینمایی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را راه انداخت و نخستین فیلم‌هایش را برای کودکان ساخت. «خانه‌ی دوست کجاست؟» (۱۳۶۵) او را به جهان شناساند.
سینمای شاعرانه
سه‌گانه‌ی «کوکر» (خانه‌ی دوست کجاست، زندگی و دیگر هیچ، زیر درختان زیتون)، «کلوزآپ»، «طعم گیلاس» و «باد ما را خواهد برد» از فیلم‌های نامدار اوست. او با نابازیگران، صحنه‌های طولانی و مرز باریک واقعیت و داستان کار می‌کرد. شعرهای کوتاهش در «همراه باد» گرد آمده است.
گاه‌شمار زندگی
- ۱۳۱۹ خزادن در تهران
- ۱۳۴۸ خراه‌اندازی بخش سینمایی کانون
- ۱۳۶۵ خخانه‌ی دوست کجاست؟
- ۱۳۷۶ خنخل طلای کن برای طعم گیلاس
- ۱۳۹۵ خدرگذشت در پاریس
آثار
پرسش‌های رایج
نخل طلای کن سینمای ایران از کیست؟
از عباس کیارستمی برای «طعم گیلاس» در ۱۹۹۷ (مشترک با «مارماهی» ایمامورا).
آرامگاه کیارستمی کجاست؟
در لواسان، نزدیک تهران.
منابع
- جشنواره‌ی فیلم کن، آرشیو جوایز ۱۹۹۷
- دانشنامه‌ی ایرانیکا، مدخل «Kiarostami, Abbas»