«دروغ مصلحت‌آمیز به از راست فتنه‌انگیز»

گاهی دروغی که جلوی آسیب و خونریزی را بگیرد، بهتر از راستی است که آشوب و فتنه به پا کند.

از حکایت نخست گلستان سعدی: اسیری که پادشاه فرمان کشتنش را داده بود، به زبان خود پادشاه را دشنام داد. وزیری نیک‌نفس گفت او می‌گوید «خشم خود را فرو خورید و از مردم درگذرید» و پادشاه او را بخشید. وزیری دیگر حقیقت را گفت، اما پادشاه پاسخ داد آن دروغ برای من پسندیده‌تر از این راست تو بود.