پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۷۶

ای باد ز غصه‌ای که خون پاشَد از آن

با یار مگو که تنگدل باشد از آن

ور زلف همی پریشی‌اش، نرم پریش

بر تازه گلش مزن که بخراشد از آن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۸بر طرف مه آن طره شبرنگش بین
  2. شمارهٔ ۷۹کو دیده که خون جگر آرم با او
  3. شمارهٔ ۸۰ای زلف درازت اصل گمراهی ازو
  4. شمارهٔ ۸۱شاها،ملکان ملک سپارند به تو
  5. شمارهٔ ۸۲ای ورد ملایکه دعای سر تو
  6. شمارهٔ ۸۳ای دوست نبودیم و نیم خوش بی تو
  7. شمارهٔ ۸۴گر عارضه ای روی نمودت ای شاه،
  8. شمارهٔ ۸۵در ثورگه ست خانه طالع شاه
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.