پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۷۸

بر طرف مه آن طره شبرنگش بین

صد تنگ شکر در شکر تنگش بین

در آتش رخ بی گنه آن هندو را

آویخته یارب دل چون سنگش بین

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۰ای زلف درازت اصل گمراهی ازو
  2. شمارهٔ ۸۱شاها،ملکان ملک سپارند به تو
  3. شمارهٔ ۸۲ای ورد ملایکه دعای سر تو
  4. شمارهٔ ۸۳ای دوست نبودیم و نیم خوش بی تو
  5. شمارهٔ ۸۴گر عارضه ای روی نمودت ای شاه،
  6. شمارهٔ ۸۵در ثورگه ست خانه طالع شاه
  7. شمارهٔ ۸۶ای باغ وجود را عمارت کرده
  8. شمارهٔ ۸۷ای زلف توام در تب و تاب افکنده
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.