پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۷۳

می خواهم و مطرب و دلارام و ندیم

این است طبیعت من از چرخ مقیم

من می نخورم خوش نزیم، پس چکنم؟

دنیا گذران است و خداوند کریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۵ای دل مشو اندر خط این خوش پسران
  2. شمارهٔ ۷۶ای باد ز غصه‌ای که خون پاشَد از آن
  3. شمارهٔ ۷۷گفتی چو بماندی از شراب آوردن
  4. شمارهٔ ۷۸بر طرف مه آن طره شبرنگش بین
  5. شمارهٔ ۷۹کو دیده که خون جگر آرم با او
  6. شمارهٔ ۸۰ای زلف درازت اصل گمراهی ازو
  7. شمارهٔ ۸۱شاها،ملکان ملک سپارند به تو
  8. شمارهٔ ۸۲ای ورد ملایکه دعای سر تو
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.