پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

دیگر سروده‌ها

شمارهٔ ۵

ای دموکرات بت باشرف نوع‌پرست

که طرفداریِ ما رنجبران خوی تو هست

اندرین دوره که قانون‌شکنی دل‌ها خست

گر ز هم‌مسلکِ خویشت خبری نیست به دست

شرحِ این قصه شنو از دو لبِ دوخته‌ام

تا بسوزد دلت از بهرِ دلِ سوخته‌ام

ضیغم‌الدوله چو قانون‌شکنی پیشه نمود

از همان پیشهٔ خود ریشهٔ خود تیشه نمود

خونِ یک ملتِ غارت‌زده در شیشه نمود

نی ز وجدان خجل و نی ز حق اندیشه نمود

به گمانش که در امروز مجازاتی نیست

یا به فرداش بر این کرده مکافاتی نیست

تاخت در یزد چنان خنگ ستبدادی را

کز میان برد به یکبارگی آزادی را

کرده پامال ستم قریه و آبادی را

خواست تا جلوه دهد مسلک اجدادی را

ز آنکه می‌گفت من از سلسلهٔ چنگیزم

بی‌سبب نیست که چنگیز صفت خونریزم

ادامه‌ی دیگر سروده‌ها

  1. شمارهٔ ۷ - ایران - اسلامای وطن‌پرورِ ایرانیِ اسلام‌پرست
  2. شمارهٔ ۸ - مسمط بهاریهتا کیومرث بهار آمد و بنشست به تخت
  3. شمارهٔ ۹ - قطعهنصرة الدوله در فنای وطن
  4. شمارهٔ ۱۰ - چکامه وطنیمرا بارد از دیدگان اشک خونی
  5. شمارهٔ ۱۱ای وطن‌پرورِ ایرانیِ با مَسلَک و هوش
  6. شمارهٔ ۱۲ - لرد کرزن عصبانی شده استتا بود جان گرانمایه به تن
  7. شمارهٔ ۱۳ - اوضاع داخلهدر پانزده ربیع الثانی سنه هزاروسیصدوچهل هجری قمری که گویا وزارت کشور اخبار داخله را به اداره روزنامه طوفان نفرستاده بود این رباعی را:
  8. شمارهٔ ۱۴ - چکامه وطنیتا نشود جهل ما به علم مبدل
همه‌ی دیگر سروده‌ها ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.