پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۴۴

جانم که گرفتار تن ظلمت‌زاست

از پهلوی دل همیشه در واویلاست

جان نیست اسیریست به زندان بدن

دل چیست بلای ز بلاهای خداست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶در حلقهٔ ارباب ورع بارم نیست
  2. شمارهٔ ۴۷از بس ز جفای تو دل آزرده شده است
  3. شمارهٔ ۴۸تا دل پی کسب بی‌قراری شده است
  4. شمارهٔ ۴۹خط آمد و غمزه‌ات ز کار افتاده است
  5. شمارهٔ ۵۰در بر سلوک عالمی حیران است
  6. شمارهٔ ۵۱گر در پی یار خوبرو باید رفت
  7. شمارهٔ ۵۲نی خواب مرا قبول دارد نی زشت
  8. شمارهٔ ۵۳از ناز مکن جگرخراشی ای دوست
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.