پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۳

آن کان حیا و حلم یعنی عثمان

کردندش شهید اهل جور و طغیان

دانی که چرا ریخت به قرآن خونش

تا خون خواهش کند به محشر قرآن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۵بیچاره دلم که بود اسیر خوبان
  2. شمارهٔ ۱۷۶گرمی ای شعله‌خو بهر خام کن
  3. شمارهٔ ۱۷۷آمد سحری بر سرم آن جان جهان
  4. شمارهٔ ۱۷۸ای دوست بسی غمین شدم شادم کن
  5. شمارهٔ ۱۷۹افسوس که روزگار برگشت ز من
  6. شمارهٔ ۱۸۰واقف گذری به کوی قاتل کن
  7. شمارهٔ ۱۸۱آن ماه که نیست ماه را صورت او
  8. شمارهٔ ۱۸۲خوش‌قامتی و سرو چمن بندهٔ تو
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.