پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۲

دیدار غنیمت است بنشین بنشین

ای یار غنیمت است بنشین بنشین

این یک دو نفس که ما و تو یکجاییم

بسیار غنیمت است بنشین بنشین

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۴هرچند حسد نیست به آب و گل من
  2. شمارهٔ ۱۷۵بیچاره دلم که بود اسیر خوبان
  3. شمارهٔ ۱۷۶گرمی ای شعله‌خو بهر خام کن
  4. شمارهٔ ۱۷۷آمد سحری بر سرم آن جان جهان
  5. شمارهٔ ۱۷۸ای دوست بسی غمین شدم شادم کن
  6. شمارهٔ ۱۷۹افسوس که روزگار برگشت ز من
  7. شمارهٔ ۱۸۰واقف گذری به کوی قاتل کن
  8. شمارهٔ ۱۸۱آن ماه که نیست ماه را صورت او
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.