پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۰

ای باد صبا اگر وزی بر جانان

باید که بجوی ز دل بنده نشان

اندر خم طره یا شکنج زلفش

هر جا یابی ز من سلامش برسان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۲دیدار غنیمت است بنشین بنشین
  2. شمارهٔ ۱۷۳آن کان حیا و حلم یعنی عثمان
  3. شمارهٔ ۱۷۴هرچند حسد نیست به آب و گل من
  4. شمارهٔ ۱۷۵بیچاره دلم که بود اسیر خوبان
  5. شمارهٔ ۱۷۶گرمی ای شعله‌خو بهر خام کن
  6. شمارهٔ ۱۷۷آمد سحری بر سرم آن جان جهان
  7. شمارهٔ ۱۷۸ای دوست بسی غمین شدم شادم کن
  8. شمارهٔ ۱۷۹افسوس که روزگار برگشت ز من
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.