به کوی که خوارند آنجا عزیزان
چرا می‌روی ای دل افتان و خیزان
بخند ای کهن زخم افسرده کامد
صبا از سر زلف او مشک بیزان
به مطلب ظفریاب آسان نگشتیم
که یک عمر بودمی از خود گریزان
ازان گشت در عشق مجنون غلامم
که لیلی است حسن تو را از کنیزان
نشیند به اغیار هر شام آن شمع
نمی‌ترسد از آن ما صبح خیزان
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.