شمارهٔ ۲۶۵
من رنگ آن بهار حنا را ندیده‌ام
چون بوی گل لطافت او را شمیده‌ام
جوشید بس که آبله‌ای درون من
من سینه‌چاک همچون انار کفیده‌ام
مشق جنون رسیده به جایی که مد چاک
از جیب تا به دامن محشر کشیده‌ام
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۶۷من ز گیسوی کسی تاری به دست آورده‌ام
- شمارهٔ ۲۶۸ز وحشت پای در دامن کشیدن رفت از یادم
- شمارهٔ ۲۶۹دل سختش از زاری شود نرم
- شمارهٔ ۲۷۰در بند غم فغان چو اساری برآورم
- شمارهٔ ۲۷۱خون گشت جگر دگر چه گویم
- شمارهٔ ۲۷۲عشق‌‌آموخته‌ای می‌خواهم
- شمارهٔ ۲۷۳سخت بیمار ز هجران شده‌ام
- شمارهٔ ۲۷۴بر سر کوی تو پای من شکست
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.