پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۶۷

من ز گیسوی کسی تاری به دست آورده‌ام

بهر خود سررشتهٔ کاری به دست آورده‌ام

طعمهٔ زاغ و زغن کرد او دلی کز من ربود

من به این خوشدل که دلداری به دست آورده‌ام

یک‌دم ای شور جنون دست از گریبانم مدار

بعد عمری سوزن و تاری به دست آورده‌ام

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۶۹دل سختش از زاری شود نرم
  2. شمارهٔ ۲۷۰در بند غم فغان چو اساری برآورم
  3. شمارهٔ ۲۷۱خون گشت جگر دگر چه گویم
  4. شمارهٔ ۲۷۲عشق‌‌آموخته‌ای می‌خواهم
  5. شمارهٔ ۲۷۳سخت بیمار ز هجران شده‌ام
  6. شمارهٔ ۲۷۴بر سر کوی تو پای من شکست
  7. شمارهٔ ۲۷۵دل نامهربان او اگر سنگست من دانم
  8. شمارهٔ ۲۷۶چند در مدرسه و کعبه افادت طلبم
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.