پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۶۸

دستم ز کار رفت گریبان دریدنی است

ضعم ز پا فکند و بیابان دویدنی است

سر بر زداست آبله‌ها از عذار او

آیینهٔ حبابی آن حسن دیدنی است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۷۰خال در آن گوشهٔ ابرو غریب افتاده است
  2. شمارهٔ ۷۱خون‌بهای دل ز ابروی بتان نتوان گرفت
  3. شمارهٔ ۷۲یک خانه ز بیداد تو آباد نمانده است
  4. شمارهٔ ۷۳از دل زلف تو تاب برده است
  5. شمارهٔ ۷۴دادیم تن به هجر چو جانان به من نساخت
  6. شمارهٔ ۷۵نقاب سوز رخ و حسن خود نما این است
  7. شمارهٔ ۷۶هزار شکر که ممنون این دلی نشدم
  8. شمارهٔ ۷۷دل از بر من رفته به کوی تو نشست است
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.