شمارهٔ ۷۳
از دل زلف تو تاب برده است
چشم تو ز دیده خواب برده است
روی تو به زور حسن پنجه
صد بار ز آفتاب برده است
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۷۵نقاب سوز رخ و حسن خود نما این است
- شمارهٔ ۷۶هزار شکر که ممنون این دلی نشدم
- شمارهٔ ۷۷دل از بر من رفته به کوی تو نشست است
- شمارهٔ ۷۸چون نپیچد ز غصه تاک به خود
- شمارهٔ ۷۹بر سر داغم که هم با شمع ماند هم به گل
- شمارهٔ ۸۰شرح تاریکی شب‌های جدایی چه دهم
- شمارهٔ ۸۱نظر به حال منت آن‌چنان که باید نیست
- شمارهٔ ۸۲تو از جفا به دلم آنچه خواستی کردی
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.