پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۷۶

هزار شکر که ممنون این دلی نشدم

زمانه هرچه مرا داده بود باز گرفت

وگر ز دامن دل گشته دست من کوتاه

که جای در سر آن طرهٔ دراز گرفت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۷۸چون نپیچد ز غصه تاک به خود
  2. شمارهٔ ۷۹بر سر داغم که هم با شمع ماند هم به گل
  3. شمارهٔ ۸۰شرح تاریکی شب‌های جدایی چه دهم
  4. شمارهٔ ۸۱نظر به حال منت آن‌چنان که باید نیست
  5. شمارهٔ ۸۲تو از جفا به دلم آنچه خواستی کردی
  6. شمارهٔ ۸۳مرا این معنی از نرگس عیان شد
  7. شمارهٔ ۸۴نپرسیدی تو را پرسیدنی داشت
  8. شمارهٔ ۸۵زمان حسن تو آخر شد و ادا باقی است
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.