پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۷۲

یک خانه ز بیداد تو آباد نمانده است

بس کن که دگر هیچ ز بیداد نمانده است

گیرم که به فریاد ازو داد ستانم

لیکن چه کنم طافت فریاد نمانده است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۷۴دادیم تن به هجر چو جانان به من نساخت
  2. شمارهٔ ۷۵نقاب سوز رخ و حسن خود نما این است
  3. شمارهٔ ۷۶هزار شکر که ممنون این دلی نشدم
  4. شمارهٔ ۷۷دل از بر من رفته به کوی تو نشست است
  5. شمارهٔ ۷۸چون نپیچد ز غصه تاک به خود
  6. شمارهٔ ۷۹بر سر داغم که هم با شمع ماند هم به گل
  7. شمارهٔ ۸۰شرح تاریکی شب‌های جدایی چه دهم
  8. شمارهٔ ۸۱نظر به حال منت آن‌چنان که باید نیست
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.