پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۴۱

وانگردید دل غم‌زه یار آمد و رفت

گل نشد غنچهٔ من فصل بهار آمد و رفت

نمکی لطف نفرمود لب خندانت

بارها بر درت این سینه فگار آمد و رفت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۳در گوشهٔ امنی که منم حرف‌زدن نیست
  2. شمارهٔ ۴۴اشک مرا پیام کسی بی‌قرار ساخت
  3. شمارهٔ ۴۵یار از برم به پیرهن لاله‌گون گذشت
  4. شمارهٔ ۴۶ز چشم یار حال من تباهی است
  5. شمارهٔ ۴۷ازینکه گل به سر بوالهوش نگارم ریخت
  6. شمارهٔ ۴۸همدمان درد من بیانی نیست
  7. شمارهٔ ۴۹بدم بخنده که آن یار موسم شادیست
  8. شمارهٔ ۵۰انیس من غم و اندوه بی‌وفای هست
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.