پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۴۳

در گوشهٔ امنی که منم حرف‌زدن نیست

چون گوش اصم خلوت من جای سخن نیست

در خدمت این مرده‌دلان صرف مکن عمر

چون شمع اگر جان دهی امید کفن نیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۵یار از برم به پیرهن لاله‌گون گذشت
  2. شمارهٔ ۴۶ز چشم یار حال من تباهی است
  3. شمارهٔ ۴۷ازینکه گل به سر بوالهوش نگارم ریخت
  4. شمارهٔ ۴۸همدمان درد من بیانی نیست
  5. شمارهٔ ۴۹بدم بخنده که آن یار موسم شادیست
  6. شمارهٔ ۵۰انیس من غم و اندوه بی‌وفای هست
  7. شمارهٔ ۵۱نوبهار آمد به گلشن راه پیداکردنی است
  8. شمارهٔ ۵۲بر خاطر ما گرد ستم بیختهٔ کیست
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.