پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۴۹

بدم بخنده که آن یار موسم شادیست

خوشم به گریه که با من رفیق هر وادی است

به قتلگاه وفا پوست‌کنده می‌گویم

که کار غمزهٔ بی‌رحم یار جلادیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۱نوبهار آمد به گلشن راه پیداکردنی است
  2. شمارهٔ ۵۲بر خاطر ما گرد ستم بیختهٔ کیست
  3. شمارهٔ ۵۳دوش از ما بی‌خبر دل از پی جانانه رفت
  4. شمارهٔ ۵۴شد فنا در گریه‌اش این چشم گریان عاقبت
  5. شمارهٔ ۵۵یا رب از دست قاتلی که مراس
  6. شمارهٔ ۵۶تا صوت دلکش تو به گوشم رسیده است
  7. شمارهٔ ۵۷طالع‌نامه من بس که بلند افتاد است
  8. شمارهٔ ۵۸در داغ تو سینه باغ باغ است
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.