پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۵۴

شد فنا در گریه‌اش این چشم گریان عاقبت

گشت شبنم محو در خورشید تابان عاقبت

گر چنین ریزند بر خاک من مجنون سرشک

شسته گردد سرمهٔ چشم غزالان عاقبت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۶تا صوت دلکش تو به گوشم رسیده است
  2. شمارهٔ ۵۷طالع‌نامه من بس که بلند افتاد است
  3. شمارهٔ ۵۸در داغ تو سینه باغ باغ است
  4. شمارهٔ ۵۹دل برون از سینه کردم حسرت یاری نداشت
  5. شمارهٔ ۶۰از چه می‌رانی مرا از کوی خود جا تنگ نیست
  6. شمارهٔ ۶۱هلاک نرگس او در زمانه بسیار است
  7. شمارهٔ ۶۲هزار زخم توانم ز تیغ او برداشت
  8. شمارهٔ ۶۳هیچ رحمی به دل زار نکردی و گذشت
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.