پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۶۰

از چه می‌رانی مرا از کوی خود جا تنگ نیست

پای من لنگ از وفا شد ورنه دنیا تنگ نیست

گر دو روزی پهلوت جا کردم ای مجنون چه شد

گر ز من تنگ آمدی رفتم که صحرا تنگ نیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶۲هزار زخم توانم ز تیغ او برداشت
  2. شمارهٔ ۶۳هیچ رحمی به دل زار نکردی و گذشت
  3. شمارهٔ ۶۴بی تو امشب خون گریستم همنشینم شاهد است
  4. شمارهٔ ۶۵آنکه با مهر و وفا کار ندارد این است
  5. شمارهٔ ۶۶رفتم ز پیش پی شهادت
  6. شمارهٔ ۶۷محشر آشوب و غوغا کوی توست
  7. شمارهٔ ۶۸دستم ز کار رفت گریبان دریدنی است
  8. شمارهٔ ۶۹مرا در عشق حکم دم‌زدن نیست
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.